Alweer de derde week thuis. Tijd voor een laatste update, hierna zal ik geen nieuws meer plaatsen rondom ons gezin. Over een poosje zal ik ook de fotox92s verwijderen. Ik wil iedereen bedanken voor de fijne reacties, dit heeft ons echt verwarmd tijdens de koude dagen in Polen!

Even een klein beetje terug in de tijd om jullie nog op de hoogte te brengen van de laatste dagen van de procedure.
Vrijdag 19 maart
Om 9 uur moesten we Ewa oppikken en gingen we op weg naar de rechtbank. Daar aangekomen bleken alle papieren al netjes ondertekend klaar te liggen en konden we, na betaling, door naar het gemeentehuis om de geboorteaktes te laten aanpassen. In het gemeentehuis kregen we te horen dat we een setje papieren te weinig hadden gekregen, Ewa belde daarop snel naar de rechtbank en gelukkig bleek de rechter er te zijn om een tweede setje te ondertekenen, zodat we na het gemeentehuis direct weer naar de rechtbank konden.
In het gemeentehuis werden we geholpen door een erg aardige medewerkster en betalen hoefden we niet, dit was een cadeautje van haar zei ze. Rond 11 uur waren we klaar in het gemeentehuis en was het weer op naar de rechtbank, weer lagen de papieren netjes klaar en hadden we eigenlijk nogmaals moeten betalen, maar ook dat hoefde niet. Binnen een paar minuten stonden we weer buiten.
Op naar Gdansk om alle papieren te legaliseren. Ook dit ging vrij vlot en Ewa en Frances waren na een half uur weer terug bij de auto. De kinderen hielden zich intussen supergoed! Tegen 13u vonden we eindelijk een goed faxapparaat, want we hadden vreemde formaten papier gekregen bij de rechtbank en konden de papieren worden gefaxt naar de vertaalster. Zij was toevallig een weekendje weg maar beloofde om zondagavond alles te vertalen en door te mailen naar onze begeleidster in Warschau.
Na dit alles zijn we nog wezen lunchen in het centrum van Gdansk.
Zaterdag 20 maart
Dit was een dag van de laatste boodschappen, we waren nog niet begonnen met opruimen om het voor de kinderen niet nog onrustiger te maken. Wel hebben we fotox92s laten zien van het huis en hun kamers in Nederland en begrepen ze volgens ons wel waar het om draaide. Ook hebben we alvast het huis schoongemaakt.
Dit was ook de dag dat de haard eindelijk niet meer hoefde te branden, we hadden erg fijn lenteweer.
Zondag 21 maart
Samen met de kinderen hebben we de dakkoffer op de auto gedaan en alvast wat spulletjes ingepakt. Boven heeft Frances alles in orde gemaakt en toen de kinderen op bed lagen hebben we de rest van de spullen ingepakt. Het plan was om vroeg naar bed te gaan, maar het werd alsnog 23u.
Maandag 22 maart
Om 03.00u ging de wekker. We hebben de laatste spullen ingepakt, koffie gezet en tegen 4 uur de kinderen wakker gemaakt. Ze waren erg blij en enthousiast, zoals altijd. Snel omgekleed, bedden afgehaald en om 4u30 deden we voor de laatste keer de deur dicht van ons tijdelijke huisje.
In de auto hebben we wat gegeten en Bas en de kinderen hebben nog even wat slaap ingehaald. Om 9u15 waren we in Warschau waar onze begeleidster al voor het ministerie op ons wachtte. Zij ging samen met Frances de benodigde stempels ophalen, daarna reden we door naar de Nederlandse Ambassade. Daar moesten we wat formulieren invullen en wachten totdat de noodpaspoorten klaar waren. Gelukkig konden we zo nu en dan even met de kinderen naar buiten, want daarbinnen is het niet echt kindvriendelijk natuurlijk.
Om 11u waren de paspoorten klaar, onze begeleidster was intussen al weg, en konden we op weg naar Nederland!
De kinderen hielden zich onderweg wederom supergoed! De grensovergang Polen/Duitsland was erg emotioneel voor ons, die met Nederland minder (niet van tevoren gedacht!)
Om 00u40 reden we de auto voor ons mooi versierde huis. Echt top om zo rustig, maar toch feestelijk aan te komen. Met zx92n viertjes hebben we even het huis verkend en tegen 01u30 lagen de kinderen in hun eigen kamer.
Hoe gaat het nu?
Het gaat goed met ons, we zijn bezig een goed ritme in te bouwen. Het huis gebruiken we als rustpunt voor de kinderen, dus weinig bezoek en alleen maar van eerste familie. We gaan wel bij vrienden op bezoek en hebben thuis bewust nog geen kinderen over de vloer gehad. Sebastian en Klaudiusz moeten natuurlijk wennen aan hun nieuwe omgeving, maar dat gaat in een vlot tempo. Ze maken grote sprongen, ook qua taal. Ze zeggen nog geen zinnen, maar wel veel woordjes: jas, tas, douche, bad, zitten, eten, toetje, koekje. Elke dag komt er wel een woordje bij. Wat wij erg vreemd vinden is dat ze sinds we in Nederland zijn geen Czesc (Hoi) zeggen, dit Poolse woord is in xe9xe9n keer weg. Wel jammer.
Gisteren zijn we met ze naar de kinderarts geweest voor een checkup. Ze zijn door de arts onderzocht, hebben een thoraxfoto moeten laten maken en zes buisjes bloed moeten afgeven! Even erg heftig, maar wel noodzakelijk. Over acht weken hebben we de tweede afspraak.

Tot zover deze laatste update.
Nogmaals iedereen bedankt voor het meelezen!

Frances